Column
Gelijkwaardig samenwerken met ervaringsdeskundigen? Niet gemakkelijk!
Leestijd: 2,5 minuten
Concrete handvatten als pleegzorg- en later gezinsbegeleider? Ik had ze niet. Oh, ik kon prima steun bieden en zorgen voor een samenwerkingsrelatie met een kind of gezin. Verder deed ik maar wat, eerlijk gezegd. Hoe anders is dat nu, met alle erkende interventies, kennisdossiers en richtlijnen!
Kennishonger als drijfveer
Kennishonger was voor mij een drijfveer om te ontdekken wat werkt en later bij het Nederlands Jeugdinstituut (NJi) hoe je die kennis benut. Door mijn lectoraat begreep ik vervolgens beter hoe kennis door professionals en gezinnen wordt ontvangen. Want hoe fascinerend: professionals hebben het beste voor met kinderen en ouders. Toch wordt het regelmatig zó anders ervaren. Met terugwerkende kracht vraag ik me ook wel eens af hoe goed de werkrelatie was die ik dacht te hebben…
Gelijkwaardig samenwerken is confronterend
Ik zie parallellen tussen de zoektocht in mijn loopbaan en de ontwikkeling die ZonMw en het jeugddomein hebben doorgemaakt. ZonMw startte 20 jaar geleden met het eerste jeugdprogramma waarbij we onderzochten welke interventies werken. Daarna was de oproep om niet vóór kinderen, ouders en professionals te bedenken wat goed zou zijn, maar mét. Nou, ik vond het echt niet gemakkelijk om weerwoord te krijgen in het begin! Gelijkwaardig samenwerken met praktijk- en ervaringskennis is confronterend. Want stiekem denk je toch regelmatig zelf beter te weten welke kant het op moet.

Inge Bastiaanssen is lector Participatieve Innovatie in het Jeugdlandschap (PIJL) bij Avans Hogeschool en sprak in mei 2025 haar lectorale rede uit. Hiervoor werkte ze als senior adviseur effectief werken bij het Nederlands Jeugdinstituut (NJi). Ze startte haar loopbaan als jeugdhulpverlener.
Het moet, dus we fiksen het
Hoe lastig het ook voor professionals is om op gelijkwaardige voet besluiten te nemen, zien we bij Mijn Pad. Dat is een routeplanner voor jongeren, ook in gesloten instellingen, waarbij zij zelf de stappen naar een zelfstandig leven bepalen. Soms kiezen jongeren voor dingen die volwassenen onverstandig of niet handig vinden. Achteraf kun je samen bespreken: wat heeft deze keuze jou gebracht?
Als je gelijkwaardig onderzoek doet, horen overigens ook ouders en jongeren een vergoeding te krijgen. ZonMw stelt als voorwaarde voor subsidie dat daar binnen het budget ruimte voor wordt opgenomen. Dat helpt mij om, ondanks regels die vergoedingen voor vrijwilligers bemoeilijken, tegen organisaties te zeggen: het moet, dus we gaan het fiksen.
Leren is fouten maken
Tegenwoordig wordt ook onderzoek gedaan naar welke kernelementen je wanneer en hoe kunt inzetten. Want het is onmogelijk om professionals op te leiden in alle interventies en om ze allemaal te onderzoeken. Weet je welke kernelementen binnen interventies werkzaam zijn, dan heb je daar – naast een goede werkrelatie – veel aan.
Samen zoeken en leren maakt anno nu eveneens onderdeel uit van veel onderzoek, zoals door middel van participatief actieonderzoek. Spannend, want leren betekent ook fouten maken. Net als bij de keuzes die jongeren maken bij de tool Mijn Pad.
Jonge kennis over jeugd
Veel mensen realiseren zich niet hoe jong de kennis over het jeugddomein eigenlijk is. Bijzonder is hoe ongelooflijk veel we al hebben geleerd. De afgelopen jaren heb ik vaak gedacht: als ik al deze kennis over wat werkt toch had geweten toen ik in de praktijk werkte! Dan had ik mijn werk veel leuker gevonden. Dat gun ik alle jeugdprofessionals.
Ik wens het jeugdveld nog veel groei en ontwikkeling toe. Met elkaar, waarbij we erkennen dat we fouten maken en daarvan samen leren. Zodat we echt aansluiten op de behoeften van kinderen en gezinnen.
